Παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση μη εφαρμογής αναζωογόνησης σε καρκινοπαθείς. Σύγκριση απόψεων μεταξύ ασθενών και συγγενών πρώτου βαθμου

Πούτου Σοφία Νοσηλεύτρια ΤΕ MSc1, Παπαδηµητρίου Λίλα PhD2, Χανιώτης ∆ηµήτριος PhD3, Καλαϊτζής Ιωάννης MD4, Ξάνθος Θεόδωρος PhD5

1. Πούτου Σοφία, Νοσηλεύτρια ΤΕ, ΜSc Ιατρικής Σχολής Αθηνών, Α΄ Χειρουργική Κλινική, Γ.Π.Ν.Π, Τζάνειο.
2. Παπαδηµητρίου Λίλα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήµιο Αθηνών, ∆ιευθύντρια Αναισθησιολογικού τοµέα, Νοσοκοµείο «Ερρίκος Ντυνάν», Αθήνα.
3. Χανιώτης ∆ηµήτριος, MD, PhD, Fesc, Ιδρυµα Ιατροβιολογικών Ερευνών, Ακαδηµία Αθηνών.
4. Καλαϊτζής Ιωάννης, MD, Α΄ Χειρουργική Κλινική, Γ.Π.Ν.Π, Τζάνειο.
5. Ξάνθος Θεόδωρος, MD,PhD, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Καρδιοαναπνευστικής Αναζωογόνησης, Συντονιστής Προγράµµατος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση», Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήµιο Αθηνών.

Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) είναι η αλληλουχία των ενεργειών που αποσκοπούν στην επαναφορά του θύματος καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Η εφαρμογή ΚΑΑ σε ασθενείς με ανίατη, προοδευτικά επιδεινούμενη νόσο έχει αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης και σήμερα αρκετά κράτη έχουν νομοθετήσει το δικαί- ωμα του ασθενούς να αποφασίζει τη μη εφαρμογή αναζωογόνησης (ΜΕΑ). Στην Ελλάδα η άποψη του Έλληνα καρ- κινοπαθούς για τη ΜΕΑ, δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς.

Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να διερευνήσει τις απόψεις του Έλληνα καρκινοπαθούς για τη ΜΕΑ, καθώς και να συγκρίνει τις απόψεις ασθενών και συγγενών πρώτου βαθμού. Υλικό και Μέθοδος: Συγκροτήθηκαν δύο ομάδες, η ομάδα Α που αποτελείτο από εκατό ασθενείς με κακοήθη νόσο και η ομάδα Β που αποτελείτο από εκατό συγγενείς πρώτου βαθμού των ιδίων ασθενών. Το είδος και το στάδιο της κακοήθειας δεν αποτέλεσε κριτήριο επιλογής. Οι δύο ομάδες ανθρώπων κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ίδιο ερω- τηματολόγιο που δομήθηκε με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία. Η διεξαγωγή της έρευνας έγινε με τη μέθοδο της συνέντευξης σε ήσυχο περιβάλλον, από το ίδιο άτομο. Ακολούθησε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική στα- τιστική ανάλυση. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε < 0,05.

Αποτελέσματα: Στην ομάδα Α, ποσοστό 21% των ασθενών, δήλωσε πως θα υπέγραφε απόφαση ΜΕΑ. Από τη μονο- παραγοντική ανάλυση προέκυψαν ως στατιστικά σημαντικοί παράγοντες η ενημέρωση του ασθενούς για τη νόσο ( p =0,017), το μορφωτικό επίπεδο του ασθενούς ( p=0,001), η παρουσία γενικευμένης νόσου ( p=0,046), ο συνδυα- σμός οικογένειας και θεράποντος ιατρού για λήψη συμβουλής σχετικά με την απόφαση ΜΕΑ ( p=0,001) και η άπο- ψη ότι δεν πρέπει να εφαρμόζεται ΚΑΑ σε κώμα, εγκεφαλική βλάβη και επιθυμία του ασθενούς (p=0,001). Από τη πολυπαραγοντική ανάλυση παρέμειναν η εκπαίδευση (p=0,013) και η γενικευμένη νόσος (p=0,001). Στην ομάδα Β, ποσοστό 16% των συγγενών θα συμφωνούσε με τη ΜΕΑ.

Συμπεράσματα: Στατιστικά σημαντικοί παράγοντες για την ομάδα Α, είναι η γενικευμένη νόσος και το επίπεδο εκπαί- δευσης των ασθενών. Για τη ομάδα Β δεν προέκυψε κάποιος στατιστικά σημαντικός παράγοντας. Η συγκριτική μελέτη των απόψεων των ομάδων Α και Β δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την απόφαση επιλογής ΜΕΑ.

Λέξεις-Κλειδιά: καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, μη εφαρμογή αναζωογόνησης, κακοήθης νόσος, γενικευμένη νόσος

Διαβάστε Επίσης

A Plan for the Prevention of Phlebitis in Paediatric Patients

Annamaria Bagnasco PhD1, Francesca Rosa RN2, Francesca Rizza RN3, Laura Fornoni4, Giuseppe Aleo5, Loredana Sasso6

This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.