Εισαγωγή: Ο καρκίνος συνιστά μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, δεδομένου ότι εξαπλώνεται με ρυθμούς επιδημίας παρά την πρόοδο της ιατρικής επιστήμης. Στις μέρες μας αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 84 εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν από καρκίνο μεταξύ 2005 και 2015 χωρίς καμία παρέμβαση, ενώ το 40% των καρκίνων μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινότητα και η αποτελεσματική πρόληψη του προϋποθέτει άρτιο συντονισμό κυβερνητικών και μη οργανισμών σε εθνικό, αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Οι δείκτες θνησιμότητας από καρκίνο διαφοροποιούνται μεταξύ των γεωγραφικών διαμερισμάτων της χώρας, του φύλου, των ηλικιακών ομάδων, στοιχεία που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης και ακριβούς χαρτογράφησης και αποκωδικοποίησης. Επιβεβλημένη δε, θεωρείται η διερεύνηση των δράσεων κατά του καρκίνου στο εξωτερικό και, τέλος, η υιοθέτηση παρόμοιων μέτρων στην Ελλάδα.
Συμπεράσματα – Προτάσεις: Ο καρκίνος αποτελεί ένα φαινόμενο πολλών ανισοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα. Αναγκαία λοιπόν κρίνεται η οργάνωση της διεθνούς κοινότητας θέτοντας σαφείς στόχους απέναντι στο πρόβλημα και ενισχύοντας προγράμματα που αφορούν την πρόληψη, την θεραπευτική αντιμετώπιση, την εκπαίδευση και την έρευνα.
Λέξεις κλειδιά: επιπολασμός, επίπτωση, καρκίνος, πρόληψη, Ελλάδα, Ευρώπη